25 Ιουλίου 2006
Ασιατικοί τάπητες & κουβέρτες
Γραπτός από το Δαβίδ Castriota
Τρίτη, 25 Ιουλίου 2006
Ο ασιατικός τάπητας είναι πάντα συνώνυμος με την εξωτική πολυτέλεια, κομψό σχέδιο, και ένας άνετος, ιδιαίτερα το περιβάλλον. Από των πιό στις αρχές χρόνων, οι άνθρωποι έχουν πρέπει να εξωραΐσουν και να διακοσμήσουν τις περιστάσεις στις οποίες έζησαν, και το μέσο υφαμένων ταπήτων προέκυψε σύντομα για να καλύψει τέτοιες απαιτήσεις. Η παραγωγή ταπήτων βεβαιώνεται από τους αρχαίους χρόνους. Τα καλύμματα πατωμάτων Flatwoven είναι πιθανώς τόσο παλαιά όσο τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα και την αρχιτεκτονική. Οι παλαιότεροι δεμένοι τάπητες σωρών μπορούν να βεβαιωθούν μέχρι τον έκτο αιώνα Π.Χ., αλλά η παραγωγή τους μπορεί καλά να είναι αρκετά παλαιότεροι. Μερικοί εμπειρογνώμονες θεωρούν ότι οι τάπητες σωρών δημιουργήθηκαν μεταξύ των σκηνή-κατοικώντας νομαδικών λαών στη ανατολικά κεντρική Ασία ως πιό διακοσμητικό υποκατάστατο των ζωικών δορών, που παρέχουν την άνεση και τη μόνωση καθώς επίσης και τη διακόσμηση. Τάπητας που κάνει την επιτευχμένη Εγγύς Ανατολή μέσω της επαφής με τέτοιους νομαδικούς λαούς. Δεδομένου ότι οι σχέσεις μεταξύ των κεντρικών ασιατικών νομάδων και της Εγγύς Ανατολής ήταν λίγο πολύ σταθερές, η παραγωγή των ταπήτων σωρών στην τελευταία περιοχή υποκινήθηκε πιθανώς και επηρεάστηκε από τις νομαδικές παραδόσεις επανειλημμένως.
Αυτή η διαδικασία γίνεται αρχικά σαφής στη μεσαιωνική περίοδο, μεταξύ των ενδέκατων και δέκατων τέταρτων αιώνων, όταν ήρθαν οι διάφοροι κεντροανατολικοί ασιατικοί λαοί όπως τους Τούρκους και Mongols στην εξουσία πέρα από τον ανατολικό ισλαμικό κόσμο, που φέρνουν με τους τις παραδόσεις τάπητα που κάνουν που ήταν ήδη πολλοί αιώνες παλαιοί. Οι πιό πρόωροι της Εγγύς Ανατολής τάπητες αυτού του είδους είναι εκείνοι Seljuk Τουρκία και εκείνοι που κατασκευάζονται στο Ιράν κάτω από το μογγόλο και τις δυναστείες Timurid. Οι τάπητες αυτού του είδους άρχισαν τώρα να επηρεάσουν τα ιδιαίτερα σύνθετα σχέδια από τα σύγχρονα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, ειδικά μετάξια.
Από αυτήν την περίοδο επάνω, ο δεμένος τάπητας σωρών έγινε ένα όλο και περισσότερο τυποποιημένο χαρακτηριστικό γνώρισμα της ισλαμικής τέχνης και υψηλός πολιτισμός, και σύντομα συνέλαβε την προσοχή των πλούσιων Ευρωπαίων επίσης. Ήδη από τους εμπορικούς ταξιδιώτες του δέκατου τρίτου αιώνα όπως το Marco Polo που παρατηρήθηκε στην ομορφιά των ασιατικών ταπήτων αντιμετώπισαν στα ταξίδια τους, και σύντομα τέτοιοι τάπητες άρχισαν να εισάγονται στη Βενετία και από εκεί στο υπόλοιπο της Ευρώπης. Ενώ οι πραγματικοί πρόωροι τάπητες αυτού του είδους συντηρούνται σπάνια, η ευρωπαϊκή ζωγραφική από τους μεγάλους κυρίους από Giotto και Ghirlandaio σε Holbeim, van Eyck, λότο, και Vermeer απεικονίζει συνεχώς τους τάπητες από την Τουρκία και το Ιράν. Τέτοια έργα ζωγραφικής τεκμηριώνουν τη σημασία που ο ασιατικός τάπητας είχε επιτύχει στο μεταξύ ως πεμπτουσιακό σύμβολο της κοσμοπολίτικων προτίμησης και της ευημερίας. Έτσι εκτιμήθηκαν αυτοί οι τάπητες ότι υπήρξαν διάφορες προσπάθειες να ληφθούν ως πρότυπο ή να προσαρμοστούν στην Ευρώπη.
Μετά από το δέκατο έβδομο αιώνα οι Ευρωπαίοι έχασαν εν συντομία το ενδιαφέρον για τον ασιατικό τάπητα. Αυτό απεικόνισε πιθανώς τις εξελίξεις στον κοντινό και τη Μέση Ανατολή, όπου όλες οι μεγάλες δυναστείες απόφασης κατέρρευσαν ή πήγαν στην οπισθοδρόμηση, που επιφέρει μια αντίστοιχη μείωση των τιμών στην ποσότητα και την ποιότητα της παραγωγής ταπήτων. Κατά τη διάρκεια αυτής της παύσης η ευρωπαϊκή παραγωγή ταπήτων επιτάχυνε, δημιουργώντας τους τύπους Aubusson και Savonnerie σε ένα νεοκλασσικό δυτικό ύφος. Η παραγωγή ταπήτων στην Ισπανία, που είχε αρχίσει σύμφωνα με το μουσουλμανικό κανόνα στους Μεσαίωνες, κινήθηκε επίσης μέσα για να ικανοποιήσει την ευρωπαϊκή απαίτηση για τις κουβέρτες.
Στο δεύτερο μισό του 19$ου αιώνα, η ύφανση κουβερτών στο Ιράν πήγε σε μια μεγάλη περίοδο αναγέννησης κάτω από την ιδιαίτερα αναδρομική δυναστεία Qajar, που αναζωπυρώνει το ευρωπαϊκό συμφέρον για τους ασιατικούς τάπητες και που δημιουργεί μια νέα αμερικανική αγορά για τους επίσης. Αυτό οδήγησε τελικά σε μια αναγέννηση ή επέκταση της παραγωγής ταπήτων στην Τουρκία και επίσης μια αναγέννηση της ινδικής ύφανσης ταπήτων σύμφωνα με το βρετανικό κανόνα. Αυτή τη στιγμή οι κινεζικοί τάπητες, η των οποίων παραγωγή πήγε πίσω στους αρχαίους χρόνους, έγιναν τελικά γνωστοί σε ποσότητα στις ευρωπαϊκές και αμερικανικές αγορές.
Από τότε στο δυτικό κόσμο έγινε χρησιμοποιημένος σε μια ατελείωτη ποικιλία των ασιατικών κουβερτών και των ταπήτων η των οποίων παραγωγή συνεχίζεται στο παρόν. Οι πιό ξεχωριστές πρόσφατες αναπτύξεις είναι η αναγέννηση των φυτικών χρωστικών ουσιών και χέρι-περιστροφή του μαλλιού, το οποίο είχε πεθάνει κατά ένα μεγάλο μέρος μακριά κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα. Τέτοιες νέες παραγωγές συλλαμβάνουν ένα μεγάλο μέρος της ποιότητας και της αρχικής γεύσης των παλαιών ασιατικών κουβερτών. Αλλά μόνο μια γνήσια αντίκα μπορεί να συντηρήσει την ψυχή και το πνεύμα της ασιατικής ύφανσης κουβερτών, μια φόρμα τέχνης που φθάνει πίσω ουσιαστικά σε συνεχή των πιό στις αρχές χρόνων. Οι παλαιές ασιατικές κουβέρτες είναι όχι μόνο αντικείμενα της μεγάλων ομορφιάς και της σπανιότητας είναι μια αναγκαία γέφυρα σε έναν αλλοτινό κόσμο της ολοκληρωμένης ικανότητας και εκφραστικότητα που είναι απέραντα διαφορετική από το μάζα-πολιτισμό της σύγχρονης δυτικής εμπειρίας.
Δημοτικότητα: 5% [;]