Nieuws & Informatie

Antieke Kilims heeft hun UPS gehad en in de dekenmarkt verslagen. Eens op een tijd werden zij beschouwd voor de uitvoer als ongeschikt. Meer was een utilitair punt van het dagelijkse leven dan een volksambacht die voor commerciële winst wordt uitgeoefend, kilims altijd bedoeld voor binnenlands gebruik eerder dan verkoop in buitenlands land. De weinig fragmentarische stukken die in het Westen aankwamen werden gebruikt als verpakkingsmateriaal om stapeldekens in bewaring te geven. Maar aangezien de Westerlingen geinteresseerd in Oosterse dekens meer in Turkije en de Kaukasus begonnen te reizen, kilims geleidelijk aan werd gekend aan collectoren in Europa en Amerika, en uiteindelijk kwamen zij om voor de meesterwerken van dorp worden gewaardeerd dat dat zij zijn weeft. Niettemin geproduceerd in eenvoudiger flatwoven tapijtwerktechniek, vertegenwoordigt de antiquiteit kilims een indrukwekkende woede van ontwerpen van zeer klein aan monumentaal (nrs. 699, 3402, en 489). Voor zuivere grafische kracht en kwaliteit van kleur, kan niets een goede antieke Turkse of Anatolische kilim slaan. De enige antieke stapeldekens die dergelijke gevolgen bereikten zijn de meest gezochte types van Kaukasische Kazaks of de beste Turkse dorpsdekens (41428). Blijf lezend "

Populariteit: 4% [?]

Marilyn Wolf en Jason Nazmiyal

Tijdens het weekend van 11 April door 13, getuigde New York een belangrijke antieke dekengebeurtenis. Een symposium dat door de Club van de Baba wordt gesponsord werd Hajji gehouden op Zaterdag bij de Historische Maatschappij van New York, samen met een tentoonstelling, van Timbuktu aan Tibet, welke open Vrijdag avond, die van opmerkelijke stukken van de privé inzamelingen van New York wordt samengesteld. Samen met deze gebeurtenissen was Nazmiyal pleased om een tentoonstelling op Zondag, Vroege Anatolische Kilims van Collecton van Marilyn te ontvangen en Wolf op te stellen. Vroege Anatolische kilims zijn om op brede schaal als enkele grootste artistieke verwezenlijkingen van de Oosterse deken het weven traditie gekomen worden gezien, en de stukken van de Inzameling van de Wolf getuigen zeker van aan de geldigheid van dergelijk advies. Deze kilims, zowat vijfentwintig in aantal, vertegenwoordigen een verscheidenheid van ontwerpen en regionale types van Anatolië of Turkije dat tussen de zeventiende en negentiende eeuwen wordt geproduceerd. Blijf lezend "

Populariteit: 16% [?]

De Turkse dekens bezetten een ongebruikelijke positie in de dekenwereld. Tijdens de recentere Middenleeftijden en de Renaissance, waren zij bij uitstek de decoratieve deken die, de markt in Europa en zelfs in het Middenoosten zelf overheerst. Zodra de recente dertiende eeuw beroemde gaf Polo van reizigersmarco op de hoge achting commentaar waarin de Turkse tapijten werden gehouden. Door de vijftiende en zestiende eeuwen, vertrouwden de grote hoofdschilders van Europa op Turkse dekens als achtergrondsteunen die de status en het prestige van diverse personages konden onmiddellijk voorstellen die zij hebben afgeschilderd. Slechts in de loop van de recentere zestiende en zeventiende eeuwen deed Perzische dekens en de tapijten bereiken de status zij nu als uitstekend of standaard oosters tapijt voor huisdecor bezetten. Tegenwoordig met uitzondering van tapijten Oushak of Sivas, zijn de Turkse dekens hoofdzakelijk aantrekkelijk aan collectoren die verspreiding ongeduldig gerangschikte dekens uitzoeken die in de dorpen over Aziatisch Turkije worden geproduceerd. Onder dergelijke Turkse dorpsproductie, houden een paar types een speciale bekendheid voor hun uitzonderlijke kleur en hun betekenis van nomadisch of stammenontwerp - Yuruks van Oostelijk Turkije, de dekens Konya en Karapinar van Centraal Turkije, en de dekens Melas en Bergama van het westelijke Anatolische gebied. Binnen dergelijke productie Bergama hebben de dekens een speciale plaats wegens het hoogstaand van hun weefsel en de zuiverheid van hun ontwerp, dat aan de types die in het schilderen van de Renaissance net in de negentiende eeuw worden gedocumenteerd gelovig is gebleven, als niet later.

Het hier getoonde voorbeeld (40792) reproduceert het zogenaamde genoemde type Ghirlandaio, zo omdat zij door grote Italiaanse hoofdDomenico Ghirlandaio werden afgeschilderd (1449-1494). Niettemin zeer waarschijnlijk veroorzaakt in de medio negentiende eeuw, komt dit voorbeeld uiterst dicht bij de weinig tapijten van dit type dat aan de vijftiende eeuw, evenals aan de voorbeelden kan worden gedateerd die door Ghirlandaio zelf worden afgeschilderd. De medaillons bestaan uit diverse segmenten of facetten die van een klassiek type van Islamitische architecturale decoratie worden aangepast dat als "mugarnas." wordt bekend De kleine inkepingen langs de randen worden uitgewerkt door uiterst kleine vierkanten met hoekige haken. De medaillons op deze deken zijn een uitgewerkt type waar de muqarnaselementen naar buiten worden uitgebreid en rond een centraal vierkant gegroepeerd dat een achthoek insluit. Gestapt cornerpieces heeft ook muqarnasvullers en meer van de kleine vastgehaakte vierkanten binnen elke stap. De grens die uit radiale clusters van vier getande bladeren bestaat is ook een vroeg type dat onder de oudste bestaande Ottoman dekens en in de schilderijen van de Renaissance wordt getuigd van. Blijf lezend "

Populariteit: 28% [?]

De enthousiasten van Baluch waarderen ook dat de breekbaarheid van hun weefsel geen oorzaak voor contempt is, maar dat het op de nomadische achtergrond van de dekens wijst, die voor gebruik over gevoelde matten op zachte aarde in of dichtbij tenten werden gemaakt. Daar werden zij gelopen met schapehuidlaarzen of pantoffels, niet met de harde zolen van de leerschoen over hout of steenvloeren aangezien zij om in het Westen kwamen worden gebruikt. Noch weven de enthousiasten waarschijnlijk om de gevoelige, zachte, glanzende wol zo te kritiseren die wijd in Baluch wordt gebruikt, ondanks zijn gevoeligheid aan slijtage. En zoals voor de last dat Baluches van het weven van naburige stammen of gebieden zoals Turkomans, zo wat afgeleid is. De dekens van Turkoman zelf zijn het resultaat van een lange evolutie uit vroege vormen die door klassiek Turks en Perzisch dekenontwerp worden geïnspireerd. Tegenwoordig, kunnen de goed geïnformeerde enthousiasten van nomadische dekens waarderen dat zij allen over het algemeen het resultaat van stammenaanpassingen of transformaties van stedelijk dekenontwerp zijn. Voor zover Baluches wordt afgeleid uit Turkoman of Perzische ontwerpen of motieven, stellen zij altijd een kenmerkende verandering tentoon die hen een distinctieve kwaliteit geeft, onmiddellijk herkenbaar als Baluch. Er zijn, daarnaast, een aantal patronen of motieven die originele verwezenlijkingen Baluch of transformaties - boom van het levenspatronen zijn, herhaalt geometrische allover ontwerpen, en de patronen van het de haakmedaillon van de diamantklink, om enkelen te noemen. De veroordeling van Baluches als derivaat is in het algemeen een niet-kwestie. En in verband met het zien van hen aangezien inferieur omdat zij goedkoop zijn, de dagen van goedkope antieke Baluches lang zijn gegaan. Blijf lezend "