Nieuws & Informatie

Nazmiyal 3423 is ook een 19de eeuw kilim met een het medaillonontwerp van het alloverschild, maar zijn veel het eenvoudigere, grafischere vormen identificeert het als Perzische kilim van het Noordwesten. Deze identificatie wordt ook gesteund door de wederkerige diamantgrens, die duidelijk Perzisch is. De zeer fijne kantelen die alle randen van de schildmotieven articuleerden zijn eveneens Perzisch. Het is leerzaam om dit voorbeeld bij vorige te vergelijken om een betekenis van te krijgen hoe Perzische en Kaukasische of Anatolische kilims een gemeenschappelijk ontwerprepertoire, maar hebben die heeft gedivergeerd of in hoogst distinctieve dialecten in tijd onderscheiden.

Nazmiyal kilim 3406 neemt ons in een zeer verschillende wereld. Dit is een de 19de eeuw Perzische kilim van het gebied Zagros in Perzië van het Zuidwesten. Het herkenbaar bloemenontwerp dat op de modellen van de stapeldeken wijst wijst dat het een Bakhtiari kilim is, voor slechts deze groep geproduceerd zulke erop flatwoven verder versies van stapelontwerpen, in plaats van het plakken aan het distinctieve en onafhankelijke geometrische repertoire duidelijk in vrijwel alle andere kilims. Dit stuk is opmerkelijk niet alleen voor het complexere detailleren van de bloemencomponenten, maar ook voor zijn buitengewoon gebruik van rijke, verzadigde kleur in een brede waaier van schaduwen. Het contrast tussen de uitwerking van het gebied en de eenvoud van de zigzaggrens is ook vrij efficiënt. Blijf lezend“

Populariteit: 71% [?]

Geschreven door Joan Guryan
Dinsdag, 17 Oktober 2006
De antieke Kaukasische tapijten, pre 1920, zijn zeer zeldzaam maar gewenst wegens hun eenvoud in ontwerp. Dit was alvorens het gebied onder Rusland kwam, en het is deken wevende ambacht was waarder aan zijn cultuur.

Omdat deze gebieden door nomadische stammen werden beïnvloed, is het moeilijker om de nauwkeurige oorsprong door ontwerp te bepalen. De structuur en het materialengebruik zijn een betrouwbaarder hulpmiddel in identificatie. Over het algemeen worden de afwijking en de inslag van natuurlijke wol, en een Turkse knoop gebruikt.
De tapijten die een dikkere wol gebruiken kwamen gewoonlijk uit landelijkere bergachtige gebieds, terwijl wij naar Shirvan, of Kuba voor een fijnere wol kunnen kijken. Op gebied dat door zowel Christenen als Moslims wordt bevolkt, is het gemakkelijk om de wever door godsdienst te onderscheiden. Moslims, aangezien het door de Koran wordt verboden zouden geen dieren hebben die in hun tapijten worden afgeschilderd; zij leunden meer naar het produceren van gebeddekens. de christelijke wever had deze beperkingen niet.

De over het algemeen Kaukasische dekens zijn geometrisch in ontwerp. Nochtans dichter zijn wij naar de Perzische grens op weg, moet waarschijnlijker de vormen worden rond gemaakt.

Hoewel vele fijne Kaukasiërs na 1920 zijn geproduceerd, als u werkelijk wordt aangetrokken naar de Kaukasische Antieke deken, zoek de vroegere.

Populariteit: 8% [?]